20 Mayıs 2026 — 07:46
Politika

Ertuğrul Özkök: "Nereye gidiyoruz Numan, biz böyle mi yola çıkmıştık?"

"’Sayın Başbakan, biz bunu en güzel biçimde yaparız. Fakat bize hukuksal müdafaa ve muafiyet sağlayacak mısınız?’ Evvel anlamadım. ‘Biz askerlerde ‘Uludere sendromu’ vardır. Buyruk verirler, yaparız lakin sonra bizi cezalandırırlar’ dedi”

Editor · 29 Aralık 2023 — 10:00 · 12 dk okuma · 23 okuma
Ertuğrul Özkök: "Nereye gidiyoruz Numan, biz böyle mi yola çıkmıştık?"

Ertuğrul Özkök | Vaktin Ruhu

Geçen pazartesi günü aldığım bir telefon benim için bu yıl sonunun sürprizi oldu.

Telefon, Gelecek Partisi’nin basın ofisinden geliyordu.

Genel Lider Ahmet Davutoğlu beni gazetecilerle yapacağı bir kahvaltı sohbetine davet ediyordu.

Şaşırdım…


Davutoğlu, gazetecilerle

Bu davete çok şaşırdım, çünkü

Çünkü eski bir gazeteci olarak 20 yıla yakın müddettir unuttuğum bir şeydi.

Her mahallenin, her partinin yalnızca kendi gazetecilerine konuştuğu, hele hele tenkit yapanlara karşı kapıların kapandığı bir periyotta bu türlü bir davet gelmesi değişikti.

Hele hele Ahmet Davutoğlu tarafından…

Çünkü son yıllarda hakkında en ağır tenkit yazıları yazdığım siyasetçi tahminen de oydu.

Artık siyasi parti kahvaltılarına yemeklerine pek gitmiyorum.

Ama Davutoğlu’nun bu hoşgörülü davranışı üzerine çok içimden gelerek gittim.

Ayrıca kendisine bu davranışı nedeniyle teşekkür ettim.

Hele hele, Ekrem İmamoğlu’nun bizi Karadeniz seyahatine davet etmesinden sonra kendine sol muhalif diyen televizyonlardan yediğim ağır hakaretlerin akabinde doğrusu bu bana çok yeterli geldi.

İkinci şaşkınlığım davetli gazeteciler listesiydi

İkinci şaşkınlığımı kahvaltıya katılan gazetecileri gördüğümde yaşadım.

Çünkü epeydir görmediğim, iktidara yakın medyadan dışlanmış, birebir vakitte muhalefetin de dışladığı bir gazeteci topluluğuydu.

Yan yana oturan şu isimlere bakar mısınız?

Mehmet Altan, Fehmi Koru, Ali Bulaç, Levent Gültekin, Nagehan Alçı, Candan Yıldız, Nihal Bengisu Karaca, Yıldıray Oğur, Büşra Akın Dinçer, Bilgehan Uçak…

Yani pek yan yana gelecek bir gazeteci topluluğu değildi…


Fehmi Koru

Fehmi Ağabey'le epeydir bir ortaya gelmemiştik

Önce hasret giderdik.

Ali Bulaç’ı cezaevinden çıktığından beri birinci kere görüyordum.

Fehmi Koru’yla vakit zaman telefonda konuşuyoruz lakin yüz yüze görüşmüyorduk.

Bıyık bırakmış, “Nasıl uygun olmuş mu?” diye sordu.

Karar veremedim. Şu sıralar bıyığa karşı tepkiliyim.

Yıldıray Oğur’a, yazdığı fevkalâde Hip Hop müziği yazısı için ulaşıp teşekkür edememiştim.

Nagehan Alçı ile davetlerde görüşüyoruz.

Nihal Bengisu Karaca ile ortak konularımız var.

Marvel kahramanları ve caz müziği…

Disney Plus’ta gösterilen “Murder ant the End of World” sinemasını o da çok sevmiş.

Serpme kahvaltıyı içki içmeyenler mi icat etti

Buluşma evvel kahvaltı üzerine bir sohbetle başladı.

Davutoğlu, “Benim için kahvaltı olmazsa olmaz yemektir. Öğlen yemeğini birçok defa yemem ancak kahvaltıdan asla vazgeçemem” dedi.

Türklerin dünya yemek kültürüne en son armağanı herhalde “serpme kahvaltı” olmalı.

Benim için ise hiçbir şey tabir etmiyor.

Acaba içki içmeyen beşerler için mi kahvaltı çok değerli oluyor?

Davutoğlu devam ediyor:

Dışişleri Bakanı’yken en büyük sorun davet yemekleriydi. Zira birçok sorun yemeklerde konuşuluyor. Yemek ne kadar uzunsa o kadar verimli oluyor.”      


The Crown

Crown dizisinin son kısmındaki o sahneler

Bosna Savaşı sırasında, Batı ülkelerinin askeri müdahale kararı almaları için verilen bir yemeği anlattı.

Çok zorlanmış o ülkeleri askeri müdahaleye ikna etmek için.

“Crown’un son kısmında İngiltere Başbakanı Tony Blair de uzun uzun ne zorluk çektiğini anlatıyor. Seyrettiniz mi diziyi?” dedim.

Seyretmiş.

O da kendi başından geçen bir yemek sahnesini anlattı.

"Sayın Bakan, masanıza dökülen bu kırmızı şarap var ya… Bir gün…"

Bir yanında İspanya, öteki yanında İngiltere Dışişleri Bakanı oturuyormuş.

“İkisinin de önünde kırmızı şarap kadehleri vardı. Bir orta tartışmalar şiddetlenince İspanya Dışişleri Bakanı elini öfkeyle havaya kaldırırken şarap bardağına çarptı ve kırmızı şarap örtünün üzerine döküldü. Ben de lafı gediğine koydum: ‘Sayın bakan, bugün burada Bosna halkını kurtarmak için karar alamazsak, o insanların kanı da işte bu türlü şarap üzere üzerinize akacak’ dedim.”

"Tarikatlarda hiçbir şey yok da ‘Kızıl Gonca’ mı uyduruyor?"

Isınma çeşitleri şimdiki bir mevzuyla devam ediyor.

Konu Kızıl Goncalar’a yapılan taarruzlar ve yasaklama teşebbüsleri.

Ahmet Davutoğlu, bir gün evvel bu hususta yavuz bir çıkış yaptı ve sinemanın yasaklanma teşebbüslerini eleştirdi.

Dün sabah kahvaltıda eleştirisini biraz da somutlaştırıyor.

“Tarikatlar da hiçbir olumsuzluk yok da Kızıl Goncalar mı söylüyor bunu? Dizide her tarafa tenkitler var. 28 Şubat da eleştiriliyor.”


Kızıl Goncalar

"Bu gerçekleri Amerikan halkına fakat siyah bir lider anlatabilir"

Konu Batı’da ve bilhassa Amerika Birleşik Devletleri’ndeki gelişmelere geliyor.

“Amerika’nın birtakım şeylerle yüzleşmesi lazım” derken geçmişte onlara söylediği bir kelamı aktardı:

“Size kimi gerçekler için lakin siyah (Davutoğlu ‘Zenci Başkan’ dedi) bir liderin olması lazım. Clinton üzere bir beyazın bile söyleyemeyeceği şeyleri o söylerse mana ve tesiri olur.”

Sayın Davutoğlu, bize ne renk bir lider lazım?

Bunun üzerine ben de latife yaparak, “Bizde kimi şeylerin söylenmesi için ne renk bir cumhurbaşkanı seçmeliyiz?” dedim.

Ben latife yaptım, o önemli karşılık verdi:

Kemal Kılaçdaroğlu’nun cumhurbaşkanı olmasını desteklerken işte bunu düşündüm. Birtakım şeyleri o söylerse daha mana kazanır diye düşündüm.”

"CHP’liler inanç özgürlüğünü; AKP’liler liberal özgürlüğü öğrenmeli, savunmalı"

Arkasından da şu cümle geliyor:

“Türkiye’de CHP ve laikler inanç özgürlüğünü, muhafazakârlar da liberal özgürlükleri benimseyip savunmaya başlarsa bu durumdan çıkabiliriz.”

Sohbetin bu noktasından itibaren, sevinç ve optimistlik yavaşça kayboluyor; karamsar bir tabloya gömülüyoruz.

Yargıtay ve Anayasa Mahkemesi ortasındaki sorunun çok tehlikeyi bir noktaya geldiğini belirtiyor.

"Anayasa Mahkemesi kahramanca bir karar aldı, desteklemeliyiz"

Yargıtay’ın büyük ölçüde MHP’nin tesirine geçtiğini vurgulayarak, “Anayasa Mahkemesi kahramanca bir karar aldı. Hepimiz çıkıp gözü pek biçimde Anayasa Mahkemesi’nin ardında durduğumuzu açıkça göstermeliyiz” diyor.


TBMM Lideri Numan Kurtulmuş

"Nereye gidiyoruz Numan, biz bu türlü mi yola çıkmıştık?"

Bu krizin ortaya çıktığı günlerde Türkiye Büyük Millet Meclisi Lideri Numan Kurtulmuş’u aramış ve şunu söylemiş:

“Nereye gidiyoruz Numan? Biz yola çıkarken ülkülerimiz bunlar mıydı?” demiş.

Arkasından çok karamsar bir tablo çiziyor:

“Türkiye çok makus bir yere gidiyor. Anayasasızlaşmaya gerçek gidiyoruz. Bu gidişle Anayasa Mahkemesi kapatılacak. Yargıtay’ın başına da MHP eğilimli üç kişi atanacak. Önümüzdeki en büyük tehlike hukuksuzluktur. Adaleti kaybedersek her şeyi kaybederiz. En büyük endişem budur…”

"23 Temmuz günü sabaha karşı uyandırdılar"

Söz buraya gelince geçmişte başbakan olarak yaşadığı bir olayı anlatıyor:

“23 Temmuz 2011 günü sabaha karşı uyandırıldım. Ceylanpınar’da iki polisimiz şehit edilmiş. Evvel temkinli yaklaştım ‘Bir provokasyon olabilir çabucak reaksiyon vermeyin’ dedim. Lakin o gün PKK bir açıklama yaparak bu cinayetleri üstlendi. Bunun üzerine bütün güvenlik yetkililerini topladım. ‘Bu geceden itibaren PKK ve IŞİD’e ağır bir darbe vuracağız’ dedim.”


Ceylanpınar cinayeti

Bir kumandan: Biz yürürüz de Uludere sendromu ne olacak?

“O sırada bir kumandan yanıma geldi ve şunu sordu:

’Sayın Başbakan, biz bunu en yeterli biçimde yaparız. Ancak bize türel müdafaa ve muafiyet sağlayacak mısınız?’ Evvel anlamadım. ‘Biz askerlerde ‘Uludere sendromu’ vardır. Buyruk verirler, yaparız ancak sonra bizi cezalandırırlar’ dedi.”

"Bak paşam! Ben de Yassıada sendromu var ancak yürüyorum"

“‘Bak Paşam’ dedim. Biz muhafazakâr siyasetçilerde de Yassıada sendromu vardır. Ancak hiç duydun mu benden bu türlü bir sendrom var diye misyondan kaçtığımı. Ben gerekli talimatı veriyorum. Yapacaksınız lakin yaparken de hukukun dışına çıkmayacaksınız.”

Devletin “Uludure” ve “Yassıada” diye iki sendromun tesiri altında olduğunu orada öğrendim.

"Bu pazartesiden itibaren bizi büyük tehlike bekliyor"

Davutoğlu’na nazaran Türkiye’yi, 1 Ocak, yani bu pazartesinden itibaren bekleyen en büyük tehlike şu:

“Bir, adım adım hukuksuzlaşmaya, anayasasızlaşmaya gidiyoruz. Kimse hesap verebilirim diye korkmuyor.

İki, orta sınıfı ortadan kalkıyor. Orta sınıfın yüzde 10’u bir üst yanlışsız çıktı. Yüzde 90’ı ise yoksulluk düzeyine iniyor. Orta sınıf olmadan bir ülkede demokrasi olamaz.”

"AKP ‘MKYK’sı artık bir robotlar heyeti"

Peki AKP içinde bu gidişata dur diyecek beşerler yok mu?

“Vardı lakin hepsi uzaklaştırıldı. Seçimden sonra hükümet kurulduğunda biraz umutlanmıştım. Ali Yerlikaya, Hakan Fidan, Mehmet Şimşek yeterli isimlerdi. Ancak AKP’nin son MKYK’sında yaşananlara baktığımda şunu görüyorum: AKP idaresi artık bir robotlar heyeti…Yani artık AKP’den umut yok.”


Ahmet Davutoğlu-Ertuğrul Özkök

"Muhafazakâr kısmın takviyesi olmadan onarım olmaz"

Nasıl çıkılacak bu karamsarlık sarmalından?

“Türkiye’nin bir onarıma gereksinimi var. Lakin Türkiye tarihine baktığımız vakit gördüğümüz şu. Harikulâde durumlardan sonra bütün onarımlar muhafazakârların dayanağı ile olmuştur. Bu türlü bir onarım istiyorsanız yüzde 70’lik muhafazakâr kesitin onayı ve iştiraki ile yapabilirsiniz.”

"Artık savaş, diktacı muhafazakâr-laik ile özgürlükçü muhafazakâr-laik arasında"

Arkasından benim de katıldığım şu tahlili yapıyor:

“Türkiye’de bir kutuplaşma var. Lakin dikkat bu çatışmanın ekseni değişti. Bu çatışma artık bildiğimiz muhafazakâr-milliyetçi-ulusalcı-laik çatışması değil.

Bugün artık otoriterlik yanlısı muhafazakârlar var, otoriterlik yanlısı milliyetçiler ve ulusalcılar var. Bunlar ortasında bir çatışma yok. Artık çatışma otoriter muhafazakâr, otoriter milliyetçi, otoriter laik ve otoriter ulusalcı ile özgürlükçü muhafazakâr, özgürlükçü milliyetçi, özgürlükçü laik, özgürlükçü ulusalcı ortasında.”

Ben milliyetçiyim lakin 'vatanperver' anlamında

Devam ediyor:

“Ben milliyetçi bir beşerim lakin milliyetçiliğim otoriterlik değil, vatanperverlik halinde. Ülke olarak şu an başımıza beklemediğimiz tıpta bir Türk-İslam sentezi çıktı.

Gezi günleri ile ilgili çok değişik olaylar anlattı ancak “Yazmayın” dedi    

Sohbet sırasında son 20 yıla ilişkin çok değişik anekdotlar anlattı.

Bir gazeteci için bulunmaz şeylerdi.

Ama, “Bunlar şahıslarla ilgili mevzular, o nedenle yazmayın” dedi.

Ama galiba kendisi anılarında yazacak gibi…


Gezi

138 kişinin imzaladığı bildiride bir numaralı isim

Sohbetin bundan sonraki kısmında, önünde duran zarfı açıyor ve içinden bir bildiri metnini çıkarıyor.

Dünyanın çeşitli yerlerinden 138 aydının imzaladığı bir Filistin bildirisi bu.

Acil bir ateşkes daveti yapıyor.

Bildirinin hazırlanma kademesinde değerli tartışmalar yaşanmış.

En değerli itiraz “soykırım” tabiri üzerinde olmuş.

Bazı imzacılar İsrail’in yaptığının “soykırım” olarak nitelenmesine karşı çıkmışlar.

Yahudi aydın: “Soykırım” demezseniz ben imzalamam

Ancak tanınmış bir Amerikalı Yahudi, “Ben bir Yahudi bayanı olarak söylüyorum. Bu bir soykırımdır. ‘Soykırım’ tabiri kullanılmazsa ben bu bildiriye imza atmam” demiş.

Çok da tesirli olmuş ve bildiriye girmiş.

Bildiriyi dikkatle okudum.

Büyük kısmına katılıyorum.

İki nedenden ötürü ben bu bildiriye imza atmazdım

Ama iki nedenden dolmayı ben bu türlü bir bildiriye imza atmazdım.

Birincisi “soykırım” sözü.

Bu söz bu kadar kolay söz edilebilirse bizim üzere ülkeler açısından çok tehlikeli bir içtihat yaratılmış olur.

Hele hele kendi üzerinde hala “soykırım” suçlaması olan bir millet olarak çok dikkatli olmalıyız.


Gazze

Hamas’ın yaptığı terörü görmeden başlarsanız eksik kalır

İkincisi bildiride Hamas’ın bayan, çocuk demeden bin 400 kişiyi öldürmesine kuvvetli hiçbir atıf yok.

“Sadece ‘7 Ekim saldırısından sonra İsrail’in orantısız saldırısı’ sözü kullanılmış.

Bu bildirin ikna edici olması için Hamas saldırısının da kuvvetli biçimde eleştirilmesi gerektiğini düşünüyorum.

Gerçi, bildiride Hamas saldırısı ve İsrail akınları için milletlerarası bir inceleme heyetinin kurulması öneriliyor.

Bu da olumlu bir öge olarak kabul edilebilir.

Bildiriye bir numara olarak imza atan Türk ve ötekiler

Bildiriyi imzalayan Türkler ortasında kimler var diye baktım.

Bir numarada Ahmet Davutoğlu’nu gördüm.

Listede dikkatimi çeken Türkler ise şunlar:

Cengiz Çandar, Atilla Yayla, Ümit Kıvanç, Etyen Mahçupyan, Nihal Bengisu Karaca, Ahmet Okumuş, Ömer Faruk Gergerlioğlu, Erol Katırcıoğlu, Bekir Birat Özipek, Yusuf Ziya Özcan, Ali Bardakoğlu, Engin Deniz Akarlı, Ömer Dinçer

Bu ortada 68 jenerasyonundan Angela Davis’in de ismini gördüm.