Yalnızlık nasıl 21'inci yüzyılın en önemli sağlık sorunlarından biri oldu?
Son periyotta birçok ülkeden gençler ortasında yalnızlık hissi yaygınlaşıyor
Çoğunlukla ön yargılarla karşılanan ya da küçümsenen yalnızlık sorunu artık bir halk sıhhati sorunu olarak görülüyor.
Öyle ki saygın bilimsel yayınlardan biri olan Lancet, Temmuz ayında yalnızlık ve toplumsal izolasyonu araştıracak özel bir komite kurduğunu duyurdu.
Bunun sebebiyse yalnızlığın büyüyen bir sorun olarak vücut ve akıl sıhhatini olumsuz etkilemesi.
Bilim insanları toplumsal bağlardaki zayıflamanın, kardiyovasküler hastalıklarda artış, hipertansiyon, diyabet, bulaşıcı hastalıklar, bilişsel fonksiyonlarda bozulma, depresyon ve anksiyete ile bağlantılı olduğunu söylüyor.
Peki yalnızlık bir halk sıhhati yaklaşımıyla ele alınabilir mi?
Konuyu yakında ele almaya başlayacak olan komitenin fikri, mevcut en uygun bilimsel ispatlara nazaran yalnızlığın ne olduğunu, nasıl tanımlanabileceğini ve onunla uğraş etmenin ana yollarının neler olduğunu tam olarak tanımlamak.
Çünkü yalnızlık öznel bir tecrübe ve yalnız kalmakla tıpkı şey değil. Yalnızlık hissi büyük ölçüde kültürel normlarla şekillendiriliyor. Bu öznellik bilim insanlarının karşılaştığı en kıymetli zorluklardan biri.
Yalnızlık hissi ve yalnız kalmak farklı şeyler
BBC News Brezilya servisinden André Biernath'a konuşan, Rio Grande do Sul Katolik Üniversitesi'nin Beyin Enstitüsü'nde Psikiyatrist Lucas Spanemberg, “Yalnızlık hissi kişisel bir tecrübedir. İzole yaşayan pek çok insan aslında kendini yalnız hissetmez" diyor ve ekliyor:
“Tam bilakis, başka bireylerle çevrili olmaları bu insanların kendilerini etraflarıyla kontaklı hissettikleri manasına gelmez.
"Yalnızlık, duygusal ve davranışsal sonuçları olan, bir toplumsal kümeye ilişkin olmama, kopukluk hissidir ve bu, zihinsel ve fizikî sıhhat açısından bir dizi olumsuz sonuçla ilişkilidir".
Yalnızlık ile vücut ve zihin sıhhati ortasındaki alakayı inceleyen farklı araştırmalar var.
2010 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ndeki (ABD) Brigham Young Üniversitesi'nde yapılan ve güçlü toplumsal alakaları olan bireylerin, yaşadıkları etrafla daha az etkileşim kuranlara kıyasla daha uzun mühlet hayatta kalma olasılıklarının yüzde 50 daha fazla olduğunu ortaya çıkarmıştı.
Türkiye'de bayanlar ve gençler daha yalnız hissediyor
Farklı çalışmalar yalnızlığın uzunca bir mühlet ilerleyen yaşla ilişkilendirildiğini söylüyor. Buna rağmen son devirde birçok ülkeden gençler ortasında yalnızlık hissi yaygınlaşıyor.
Bu ülkeler ortasında Türkiye de var.
Türkiye’de Aile ve Yalnızlık Araştırması'nın 2022 sonuçlarına nazaran 18-24 yaş ortasındaki gençlerin yüzde 40’ı, 55 yaş üstündeki bireylerin ise yüzde 26’sı kendini sıkça yalnız hissettiğini belirtiyor.
Üsküdar Üniversitesi ve Metod Araştırma Şirketi paydaşlığıyla Kasım 2022 ayı boyunca Türkiye’nin 81 vilayetinde 18-70 yaş aralığında toplam 6 bin 100 kişi ile yapılan çevrimiçi anket her üç iştirakçiden birinin sıklıkla yalnız hissettiğini bulmuştu.
Araştırmaya nazaran bayanlarda sıklıkla yalnız hissettiğini söyleyenlerin oranı yüzde 40'ken, erkeklerde bu oran yüzde 26. Bayanlarda 2019’da yüzde 20 olan yalnızlık hissiyatının, 2022’de iki katına çıktığı belirtiliyor.
2019 yılında yapılan araştırmada yalnız hissedenlerin hissetmeyenlere nazaran 2,5 kat daha fazla mutsuz hissettiği görülürken; 2022 yılında bu oran 3,5 kata kadar çıktı.
Yalnız hissetmeyenlerin yüzde 70’i hayatından memnun olduğunu belirtirken, sık sık yalnız hissedenlerin yalnızca yüzde 19’u keyifli olduğunu belirtiyor.
Bizi çevreleyen toplum ve dünyanın sorunu
Peki yalnızlık neden son yıllarda acil bir halk sıhhati sorunu haline geldi?
BBC News Brezilya servisinden André Biernath'ın alıntıladığı São Paulo Üniversitesi Psikiyatri Enstitüsü'nün Hudut Bilimleri Laboratuvarı'ndan Klinik Psikolog Dorli Kamkhagi'ye nazaran, buna sebep olan çeşitli faktörler var.
Bunlardan birincisinin pandemi süreci olduğunu söyleyen Kamkhagi, "Artık sıhhat krizinde değiliz lakin birtakım beşerler dışarı çıkmak ya da diğerleriyle yüz yüze görüşmek istemiyor" diyor.
Başka bir deyişle, koronavirüsten korunmak için konutta kalma muhtaçlığı, birçok insanın konut ortamını artık ayrılmak istemedikleri bir konfor alanı olarak görmesine neden oldu.
Lancet muharrirleri yalnızlığı etrafımızdaki toplumların ve dünyanın kuruluş biçimiyle ilgili bir sorun olarak tanımlıyor.
Hatta kimi muharrirler birçok kentin “yalnızlaştırıcı ortamlar” üzerine inşa edildiğinden bile bahsediyor.
Kentsel planlamanın belirlediği fizikî etrafın toplumsal ilişki kurmayı zorlaştırabileceğini söyleyen muharrirler ayrıyeten bu bağlama katkıda bulunan başka ögeleri da vurguluyor.
Bunlar ortasında artan toplumsal kopukluk hissiyle ilişkilendirilen toplumsal ağlar var.
Lancet muharrirleri, “Tasarruf, yoksulluk, ırkçılık ve yabancı düşmanlığı da eşitsizliğe ve dışlanmışlık hissine neden oluyor. Kolektivizm ve aidiyet hissine ziyan verecek formda bireyciliğe yönelik toplumsal eğilimler, yalnızlık hissinin yaşanma riskini artırıyor” diyor.
Lancet'te 2018 yılında paylaşılan bilgilere nazaran dünya genelinde her üç şahıstan biri yalnız hissediyor ve 12 bireyden biri ağır yalnızlık hissiyle yaşıyor.
Tedavisi mümkün mü?
Peki yalnızlığı tespit edip, sıhhate ziyan vermeden evvel müdahale etmek mümkün mü?
Klinik Psikolog Dorli Kamkhagi'ye nazaran yalnızlık hissi ile yalnızlık gereksinimi ortasındaki farkı ayırt etmek değerli.
Psikolog "Yalnız kalmaya vakit ayırmak değerli ve sağlıklı" diyor ve ekliyor:
"Sorun, daima olarak dünyanın geri kalanıyla temasınızın kopması ve toplumsal bağların kurallarını ve nasıl yürüdüğünün unutulmaya başlamasıdır".
Psikiyatrist Lucas Spanemberg olumsuz yalnızlık tecrübesiyle ilgili olarak, “Yalnızlıkta izolasyon artık kitap okumak yahut tabiatla temas halinde olmak üzere bir refah tecrübesi sağlamak yerine; sırf konutta kalmak, alkol ve uyuşturucu üzere bağımlılık yapan unsurları kullanmak ya da şiddete başvurmak üzere ziyanlı alışkanlıklarla sonuçlanır" diyor.
Psikiyatrist, yalnızlığın ekseriyetle kişinin kendi sıhhatine ve görünümüne dikkat etmemesi, öz bakımını kaybetmesi ve oburuyla temas kurmanın gerekli olduğu vakitlerde rahatsızlık hissiyle ortaya çıktığını ekliyor.
Bazı durumlarda kişinin kendisi bu işaretleri anlayabilir; başkalarında ise yalnız kişinin alışkanlıklarını ve kayıplarını gözlemleyebilecek bir aile üyesinin yahut yakın bir meslektaşın yardımı gerekir.
Sorun teşhis edildikten sonra, toplumsal izolasyonun dert, depresyon üzere daha önemli bir hal almasına pürüz olacak birtakım müdahale ve bakımlara başvurmak mümkün.
Psikiyatrist Lucas Spanemberg, "Psikolojik yahut psikiyatrik bir kıymetlendirme yahut takip yapılması gerekli olabilir" diyor.
Yavaş yavaş, bir sıhhat uzmanının yardımıyla toplumsal faaliyetleri ve toplumla bağları yine başlatmak mümkün olabiliyor.
Kamkhagi, "Parkta hafif bir yürüyüşle yavaş yavaş başlayabilir yahut bir arkadaşımıza nasıl olduğunu sormak ve onu özlediğimizi söylemek için bir bildiri gönderebiliriz" diye örnek veriyor.
Lancet muharrirleri, "Bir sıhhat çalışanının yalnızlığı hafifletmek için yapabileceği tahminen de en faydalı katkı, hastayla manalı bir etkileşim kurmaktır. Yüzeysel de olsa bağ kurmak büyük fark yaratabilir" diyorlar.
SpaceX Halka Arzı Avrupa Uzay Ekosistemini Nasıl Etkileyecek?
16 Haziran 2026
Mobilite Girişimlerinde Lastik Garantisi Maliyetleri Nasıl Etkiler?
06 Haziran 2026
Mobil Teknoloji, ABD Çevrimiçi Oyun Sektörünü Nasıl Dönüştürdü?
03 Haziran 2026
Invisix, Yarı İletken Ölçüm Teknolojilerinde Önemli Bir Yatırım Aldı
01 Haziran 2026
2026'da Hedef Kazanım Verileri ile İlgili Önemli Gelişmeler
30 Mayıs 2026
Küçük Tarım İşletmeleri Verimlilik İçin Önemli Veri Sağlıyor
29 Mayıs 2026