Vitrindeki albümler

PİNHÂNİ & YAYLA TRİO ‘BERABER BERABER’

Pinhâni topluluğu malumunuz... İdare heyeti lideri Sinan Kaynakcı ise son devir kaliteli pop müziğimizin en üretken ve yetenekli isimlerinden; koltuğunda kıpırdamadan oturamayacak kadar da çalışkan ve projeci. Son projelerinden biri (iki Hemşinli müzisyen Fazilet Akın ve Onurcan Çelik ile oluşturduğu) Yayla Trio.

Yayla Trio evvel klasik Karadeniz müziği yapmak ve anonim modülleri yorumlamak üzere yola çıkmış; lakin bir mühlet sonra direksiyonu beste yapmaya kırmış; hal bu türlü olunca da ihale Sinan’a kalmış. Çıkardıkları “Beraber Beraber” ismini taşıyan dokuz şarkılık albümde tüm müziklerin kelamı, müziği ve düzenlemesi Sinan’a ilişkin.

Yayla Trio bir taklide kapılmak yerine Karadeniz müziğinden kopmamış, ona sadık kalmak suretiyle işin içine polifonik öğeleri katarak zenginleştirmiş, klâsik halk müziğine yeni bir soluk getirmiş. Ortaya pop’tan ska’ya kadar bir skala çıkmış.

Karadenizli olmamasına karşın farklı bir kültürü yeterli sindirmiş, sevgiyle içine sığdırmış Sinan. Albümdeki birbirinden hoş müzikler ortasından Karadeniz beşerinin ruhunu, his ve karakterini en yeterli verenlerden bir “Girdum İçeri”. Hakikaten de farklı bir kültürün kapısından ustalıkla girmiş içeri Sinan. Artık o da bir fahri Hemşinli.

KUM & BEDEVİLER ‘APARTMANLAR’ (SONY MUSİC TÜRKİYE)

Burkut Kum bir devir İngiltere’de yaşamış, hayranı olduğu (The Fall’un lideri) Mark E. Smith üzere serseri görünümlü bir duygusal. Birinci albümünü Kum ismiyle çıkarmıştı. Artık ardında gitarlarda Luca Fritz ile Alper Ekiz, basta Denzi ve davulda Orkun Tunç’tan oluşan Bedeviler topluluğu var. Bir de “Apartmanlar” albümü.

Topluluğun ve albümlerinin yakın müzik tarihine uzanan sayısız referansı var fakat tabiri caizse “başına buyruk...” olarak lisana getirebileceğimiz birkaç tarafı da yok değil. Seksenlerin punk’ına, doksanların alternatif müziğine sadıklar. Sound olarak kirli punk gitarlar, koşan davullar, homurdanan baslar üzere tipik özellikleri bağırlarında taşıyorlar. Lakin asıl yorum kısmı bu işin vokalinde ve kelamlarında ağırlaşıyor. Kum alışıldık estetik tasalar taşımıyor; hoş ve güçlü bir ses olmak için debelenmiyor. Bilakis, büyük bir rahatlık ve gevşeklik içinde salınarak söylüyor. Bu durum fark yaratıyor. Kolay ve dobra kelamlar de temsil ettiği neslin mihmandarı olarak bu ruhu âlâ yansıtıyor.

Kısa müddette, neredeyse doğaçlama kaydedilmiş albümdeki 14 kesimin kelam ve müziği Kum’a, düzenlemeler ise hepsine ilişkin. Gücü yerinde, elektriği yeterli bir albüm. Birebir sakızı çiğnemekten yorulanlar için Kum’da kayısı...