İnsanlıktır Ölen, Gazze’de…

Savaş kurallarının hâkim güçler için geçerli olmadığı İsrail-Filistin savaşında, bir hastane vuruldu Gazze’de...
Bu taarruz sonucunda, içinde pek çok günahsız yavrunun da yer aldığı yüzlerce kişinin vefatına daima birlikte üzülerek şahit olduk.
Üstelik 2. Dünya Savaşı’nda, Japonların Pearl Harbor’a yaptığı hava saldırısı sonucunda, ABD donanmasında isabet almayan tek geminin, hastane gemisi olduğu hafızalarımızdayken…

Bu vahşete Filistinli bir doktorun çığlığı ses oldu ve vicdanı olanların yüreğini sızlattı. Şöyle sesleniyordu çaresizce, duymak istemeyen mutlak kötülere:

“Yalnızca Araplara, sadece Müslümanlara seslenmiyorum.
İnsanlara sesleniyorum!
İnsansanız, bizi kurtarın
Acilen ACİL YARDIM koridoru açılmalıdır.
BU BİR İNSANLIK KRİZİDİR !..”

‘İnsanlık krizi’ ne gerçek bir tanım!..

Bu büyük insanlık imtihanında, insanlık ve yaşatmak ismine bir doktor büyük bir savaş veriyor, hem de hayatını hiçe sayarak…

Adanmışlık aslında tam da budur. İnsanı yaşatmaya çalışan doktorlar, insanı hiçe sayan, yok eden, onun vücuduna ve zihnine ziyan verecek her harekete karşıdırlar.

Ve meslektaşım, insan(!) olmanın faziletini hatırlatmaya çalışıyor dünyaya seslenirken... Hürmet diyor; cana, temize, çocuğa… Bir doktor olarak o çığlığa tüm benliğimle katılıyor ve bu acıyı paylaşıyorum.

Neden beşerler ötekileştirilir, ayrıştırılır diye daima düşünürüm. Yaşayacağımız coğrafyayı, dinimizi, ırkımızı, nerede, hangi ailede doğacağımızı biz seçemezken…
Barış içinde sıhhat ve huzurla yaşamak varken, birbirimize öfke kusuyor, dünyayı cehenneme çevirerek, kibir ve nefretin tutsağı oluyoruz…

Ve tam bunları düşünürken gözüme bir haber ilişiyor;
Dünya Sıhhat Örgütü (DSÖ), İsrail'in, 7 Ekim'den bu yana Gazze'deki sıhhat tesislerine yönelik onlarca teyit edilmiş atakta bulunduğunu bildiriyor.
DSÖ Sözcüsü Tarik Jasarevic, ablukanın tam bir kapan olduğunu vurguladıktan sonra, başka hastanelerin büsbütün dolu olduğu bilgisini aktarıyor. Evvelden temin edilmiş ilaçların kullanıldığına ve kentteki tüm yakıt stoklarının tükenmek üzere olduğuna işaret ediyor.

İsrail, Gazze’nin kuzeyindeki hastaneleri de boşaltın daveti yapıyor lakin, tüm hastaların durumunun taşınmaya uygun olmadığını nedense düşünemiyor ve böylelikle bu ihtarın hiçbir manası kalmamış oluyor. Ayrıyeten, gereğince inançlı bir koridorun olmayışı da, temel muhtaçlık gereçlerinin bu hastanelere ulaştırılmasını güçleştiriyor.

Uluslararası Af Örgütü, İsrail ordusunun Gazze'nin ağır nüfuslu sivil bölgelerinde, ölümlere ve fecî acılarla tedavi edilemez yaralanmalara neden olan beyaz fosforlu top mermileri kullandığına dair kuvvetli deliller bulunduğunu tez ediyor.

Bir yanda zalimce süren bir savaş, öbür yanda onu daha da çirkinleştiren savaş kabahatleri, ilaç, su ve elektrikten mahrum bırakılmış çocuklar, bayanlar ve yaşlılar…
Bunun ötesi olabilir mi derken, içimi daha büyük kötülüklerin yaşanabileceği korkusu sarıyor; zira artık, düzgünlükle mutlak berbatlığın, zulümle merhametin, suçluluk ve masumiyetin iç içe olduğu bir çağdayız…
Bu kadar duyarsız, menfaatleri için zulmü görmemezlikten gelenlerin hâkim olduğu bu dünyada, acıların azalacağına dair umutlarım da her geçen gün azalmakta…

…Ve bu vahşetin ortasında, aklıma Aziz Nesin’in şu yürek burkan şiiri geliyor:

“Öyle bir ağlasam
Öyle bir ağlasam ki çocuklar
Size hiç gözyaşı kalmasa.
Öyle bir aç kalsam
Öyle bir aç kalsam ki çocuklar
Size hiç açlık kalmasa.
Öyle bir ölsem
Öyle bir ölsem ki çocuklar
Size hiç vefat kalmasa.”

Keşke temizlere kısacık ömürlerin, yokluk ve sefaletin biçildiği böylesi bir tertip hiç olmasaydı!