Fehmi Koru: Muhalefet seçim sonrasında seçmenini unuttu, rakiplerinin kitlelerini tanıyan Erdoğan ise atakta

Siyasilerin yalnız kendilerine oy veren kitleyi düzgün çözümlemeleri muvaffakiyet için kâfi değil, rakiplerine oy veren kitleleri yanlışsız değerlendirmeleri de gerekli.

AK Parti’nin seçim muvaffakiyetlerinin değerli sebeplerinden biri bu bence. Hem kendi kitlesini güzel tanıyor AK Parti idaresi, hem de rakiplerinin tabanını…

Yalnız siyasalların değil, siyaset üzerine düşünüp yazanların da oy verenleri âlâ tanımalarında fayda var.

Konuyu benim aklıma getiren, AK Parti genel lideri da olan Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın partisinin 22. kuruluş yıldönümünde yaptığı konuşmada, benim de burada değindiğim, iktisatla ilgili bir cümlesininin sağda-solda yorumlanması oldu.

En tipik örnek, T24 müellifi Mehmet Y. Yılmaz’ın, dünkü, “Uydur uydur söyle, inanıyorlar nasıl olsa!” yazısı.

Başlık yazının bir özeti üzere. Müellif, AK Parti kitlesinin Erdoğan ne söylerse onu hiç düşünmeden gerçek kabul ettiği kanaatinde.

Ne demişti o cümlede Cumhurbaşkanı Erdoğan, hatırlayalım:

“Küresel krizlerin ülkemize tesirlerinden kaynaklanan hayat pahalılığının son periyotta milletimizi bunalttığının farkındayız. Tekrar biz bunu çözeceğiz.”

Acaba AK Parti’ye oy verenler iktisatta yaşanan dertlerin dışarıdan kaynaklandığına inanıyor olabilirler mi?

Hiç sanmıyorum.

Türkiye’de geniş kitleler hayat pahalılığı altında eziliyorlar; o geniş kitlelerin içerisinde AK Parti seçmeni en kalabalık kümesi oluşturan toplumsal etraftan beşerler. Elbette o beşerler, yaşadıkları düşüncelerde, 22 yıldır iktidarda bulunan AK Parti’nin sorumluluğunun farkındalar.

O insanların son seçimde oylarını iktidar partisine ve adayı olan Tayyip Erdoğan’a verdiklerinden hiç kuşku duymuyorum.

Çelişkili mi geliyor, şikayet ettikleri halde oylarını AK Parti’ye vermeleri?

Gelmesin.

Sebebi, üstte alıntıladığım cümlenin son kısmında var.

“Yine bunu biz çözeriz” bölümünde…

Ülkemiz insanı Osmanlı devrinden -1876’dan- beri oy kullanıyor. Bu kadar uzun müddette her millet, oyunun ne kadar pahalı olduğunu, sonuçlarını yaşayarak, öğrenir. Bizim insanlarımız da bunun farkında. Farkında oldukları için de, çok partili periyoda geçildiği periyottan başlayarak, kendilerine en yakın gördüklerine oy verdiler.

Bazen yakın gördüklerini terk edip farklı partilere de oy verdikleri olmadı mı? Oldu. Uzağa gitmeye gerek yok, son -2019- lokal seçimde, İstanbul ve Ankara başta olmak üzere tam 11 vilayette büyükşehirleri kaybetti AK Parti.

Muhalefet son genel seçim ve cumhurbaşkanı seçiminde de AK Parti’yi iktidardan uzaklaştırabilirdi.

Neden başarılı olamadı muhalefet?

Sorunları çözeceğine güvenilemediği için olmasın?

Mehmet Yılmaz’ın kendisi de, seçim sürecinin başından Kemal Kılıçdaroğlu’nun adaylığını ilan etmesine kadar, farklı bir ismin aday gösterilmesi gerektiğini yazıyordu.

Cumhurbaşkanı adayı muhalefetin, yanlış bir isim olduğu üzere, onun aday olarak belirlenmesi biçimi de şık değildi. Masanın öbür partilerini adaya zorlamak için yapılan her şey, oyunu muhalefet için kullanmaya hazırlanan seçmen kitlesi tarafından olumsuz karşılandıysa buna hiç şaşırmam.

İktidarı değiştirmeyen seçimden sonra, seçimde oylarını muhalefete vermiş olanlar, CHP’liler de dahil, iç huzuru içerisinde manzarasını vermiyorlar.

Özellikle Millet İttifakı’nın başı bozukluğu ve CHP’nin içerisinde patlak veren çatışma, pek çok insanı, “Bunlar iktidara gelseydi halimiz ne olurdu?” kanısına sevk etmiş bulunuyor.

Seçimden sonra muhalefetin bu hiç beğenilen olmayan manzarası yanında iktidarın duruşuna bakalım.

Her vesileyle kendisinin ‘ekonomist’ olduğunu ve her şeyi en düzgün bildiğini tekrarlayan, ayrıyeten “Faiz sebep, enflasyon sonuç” tezini dünyaya armağan etmesiyle övünen AK Parti başkanı Erdoğan, seçim sonrasında fazla tereddüt etmeden savından ve tekrarlaya geldiği tezinden vazgeçiverdi.

Mehmet Şimşek’in uzletten, Hafize Gaye Erkan’ın ABD’den getirilerek iktisadın yeni bir takıma teslim edilmesi ve Erdoğan’ın bu alanda geriye çekilmesi kolay bir olay sayılmaz.

Bunu yapabildi Cumhurbaşkanı Erdoğan.

Kendi kitlesine külfetlerin çözüleceği umudunu verebilmek için buna katlandığı çok açık.

Zaten bu geri çekilişle irtibatlı olarak “Yine biz bunu çözeceğiz” diyebiliyor.

Çözebilir yahut çözemez, lakin muhalefete baktığımızda, orada meselelerle baş etme yolunda bir gayret yok, buna karşılık iktidarda eski savlarından geri çekiliş ve bir efor var.

AK Parti -özellikle de Tayyip Erdoğan– hem kendi partisinin hem de rakiplerinin kitlelerini tanıyor da bu türlü davranıyor.

Tabloya bakıyorum ve muhalefetin daha birkaç fırın ekmek yemeye gereksinimi olduğunu görüyorum.

Ekmekler de pahalılandı.