23 Haziran 2026 — 09:15
Politika

Ertuğrul Özkök: Çok kritik bir anket; şu soruya samimi cevap verebilir misiniz

Ertuğrul Özkök: Çok kritik bir anket; şu soruya samimi yanıt verebilir misiniz

Editor · 07 Eylül 2023 — 10:36 · 8 dk okuma · 0 okuma
Ertuğrul Özkök: Çok kritik bir anket; şu soruya samimi cevap verebilir misiniz

Ertuğrul Özkök | Vaktin Ruhu 

Bugün şöyle bir anket yapsam;  Kendime ve size şu soruyu sorsam:

“Anayasa’nın birinci 4 unsurunun değiştirilmemesi  konusunda en çok kime güvenirsiniz?

Şıkları da şöyle belirlesem:

(*) Cumhurbaşkanı Erdoğan ve AKP’ye…

(*) CHP Genel Lideri Kılıçdaroğlu ve CHP’ye...

(*) MHP Genel Lideri Devlet Bahçeli ve MHP’ye…

(*) YETERLİ Parti Genel Lideri Meral Akşener ve YETERLİ Parti’ye…

(*) HDP eş liderlerine ve HDP’ye…

Toplam oyun lakin yüzde 3’ünü alan iki parti istiyor

Durun yanıt vermeden evvel önümüzdeki şu tabloya dikkatle bir bakalım…

14 Mayıs seçiminde Parlamentoya milletvekili sokan  Yeniden Refah ve HÜDA Par partileri Anayasanın birinci 4 hususunun değiştirilmesini istiyor.

Amaçlarının, rejimin laik temeli olduğunu söylememe hiç gerek yok sanırım. Son seçimde Cumhur İttifakı’nın destekçisi olan bu iki partinin toplam oyu yüzde 3…

Bu kez AKP çatısı altında seçime giren Hüda Par 2018’de yüzde 0.31oy almıştı.

Yeniden Refah Partisi 14 Mayıs’ta yüzde 2.80 oy aldı.

Seçim kampanyası sırasında geriye kalan yüzde 97’yi temsil eden partilerden bu türlü bir vaad yahut talep gelmedi.

Sizinkini bilemem lakin benim yanıtım net ve şu

İşte bu türlü bir yapıda Anayasamızın birinci 4 hususunun değiştirilmemesi konusunda en güveneceğiniz parti hangisidir sorusuna ne karşılık verirdiniz.

Sizinkini bilmem fakat şu an için benim yanıtım çok net:

En çok Devlet Bahçeli ve MHP’ye güvenirdim.

CHP liderlik koltuğunu ülkenin en güvenilmez makamı yapanlar

Bazılarınız “Hadi canım” diyebilir…

İyj öyleyse bir düşünün…

Şu an acıklı bir duruma düşmüş, kendi liderlik koltuğunu, ülkenin en güvenilmez makamı haline çevirmiş  bir CHP’ye mi güveneceğim…

Meral Akşener ve Düzgün Parti’ye güvenebilirim ancak o da şu an yüzde 48’in özgül tartısını yine inşa etmek üzere bir duyguya ve güce sahip değil.

Ne yazık ki benim açımdan da durum trajik….

Çoğulcu demokrasinin en sağlam ayaklarından biri olan Laiklik prensibinin korunması konusunda muhalefetten değil, iktidar blokundan bir partiye daha çok güveniyorum.


Osman Kavala ve Demirtaş’ı kim apistenh çıkarabilir?

İkinci soru…

Osman Kavala ve  Selahattin Demirtaş’ı kim mahpustan çıkarabilir?

Şu an ülkemizin en büyük utançlarından biri haline gelen bu iki haksız mahkumiyetin son erdirilmesi konusunda muhalefetin yapabileceği bir şey var mı sizce…

Var şüphesiz ancak ondan bu hususta en azından yüzde 48’in manevi tartısını hissettirecek bir adım bekliyor musunuz…

Yine kendi karşılığımı vereyim.

Hayır beklemiyorum.

Kadın voleybolcularımıza yapılan vicdansız lince kim hayır diyebilir

Dünya çapında bir muvaffakiyete imza atan bayan voleybolcularımıza karşı yürütülen insafsız linç kampanyası konusunda, oturduğu koltukta zavallı bir “Topal Ördek” haline gelmiş Kılıçdaroğlu’nun, söyleyeceği üç beş sözün esamisinin okunacağına dair en küçük umudunuz var mı…

Size bilmem fakat benim zerre kadar yok.

Ülkemiz artık muhalefetsiz bir yüzde 52-48 rejimi oldu

O nedenle bugün geldiğimiz noktanın siyasal ve sosyolojik olarak ismini koyma vakti geldi…

Seçmen temelinde  yüzde 52-48 üzere olağanüstü bir istikrar bulunan ülkemiz artık maalesef, “Muhalefetsiz bir demokrasi rejimine sahiptir.

Bir değil İki oksimoron birden değil mi…

Muhalefetsiz demokrasi ve seçimli rejim…

Biraz zorlanarak da olsa şunu diyebiliriz:

Muhalefetsiz demokrasi…

Asıl soru: Muhalefetsiz demokrasi oksimorununun sorumlusu kim?

İyi de bunun sorumluluğu, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın sırtına yüklenebilir mi…

Onu bu ülkede aldığı yüzde 52 oyla, sınırsız bir güce sahip kılan iklim yalnızca onun “otoriter”  kişiliğinden mi kaynaklandı…

Artık kabul edelim; Onu yüzde 52 oyla yüzde 90 gücünde bir koltuğa oturtan kudret yalnızca “Yetmez fakat Evet” anayasası değil.

Arkasında  halkın verdiği yüzde 48 gücü dünyanın en müsrif vurdumduymazlığı ile üç günde harcayan bir muhalefet te yok mu…


2028’e kadar muhalefetsiz demokraside yaşayacağız

Şurası bir gerçek.

2028’e kadar kazanabileceğimiz  en büyük zafer, “Muhalefetsiz bir demokrasiyi yaşatabilmek” olacak.

Kendi hisseme CHP’nin 5 yıldan evvel  toparlanacağına hiç ihtimal vermiyorum.

Tek umudum, son periyoduna giren Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, kendine onurlu  ve pozitiv bir “Grande Finale” istek etmesi…

Son günlerde onun birtakım adımları umudumu da arttırdı.

Kadın Voleybolcularımızın büyük muvaffakiyetinden sonra birinci kutlayan insanın o olması, kadronun oyuncularını kendi mahallesinin azgın trollerinin önüne atmaması güzel bir işaretti.

Deniz Harp Okulu öğrencileri önünde söylediği kelamlar önemli

Bunun yanında son bir haftada 2 kıymetli işaret daha vardı.

Birincisi geçen hafta Deniz Harb Okulunun diploma merasiminde söylediği şu sözlerdi:

“Cumhuriyetin 100’ncü Yıl dönümü  vesilesiyle 85 milyon olarak bir kucaklaşmayı gerçekleştirmek istiyoruz. Her hususta farklı düşünmesek de, tıpkı görüşleri paylaşmasak dahi tıpkı tarafa bakmayı başarabilmeliyiz. Kökenimiz, hayat şeklimiz, ideolojilerimiz farklı olsa da Türkiye olarak bilhassa ortak paydada buluşabilmeliyiz. Ayrılıklarımızı derinleştirmek yerine, müştereklerimizi çoğaltabilmeliyiz.”

Kadın voleybolcular konuşmasındaki bir kavram

İkinci konuşmayı ise evvelki gün, İslamcı troller Ulusal Grubumuzun bayan oyuncularına karşı insafsız, vicdansız bir kampanyayı sürdürürken  Bakanlar Kurulu’ndan sonra  yaptı ve orada da şunu söyledi:

“ Kültür, sanat ve spor üzere alanları bozgunculuk aracı haline getirenler var….Bu ülkeyi bir avuç azınlığın malı gören müstekbirlerin periyodu çoktan kapanmıştır…Herkes tüm bireylerin var olma, yaşama, kendini tabir etme, hakkında oy verme tercihlerine hürmet göstermek mecburiyetindedir.”

Cevap vermemiz gereken soru: bu evrede “Bir avuç azınlık” kim?

Erdoğan’ın bu kelamları ile  daha çok başörtülü bireylere reaksiyon gösterenleri  kastettiğini  düşünebilirsiniz. Doğrudur...

Ama voleybol kadrosunu birinci kutlayan o oldu. Ebrar Karakurt’a ve Melissa Vargas’a karşı yürütülen linç kampanyasına  görünen hiçbir dayanak vermedi.

Yine de bu konuşmaların çok zayıf bir tarafı var.

Bence konuşmasındaki en zayıf halka, kullandığı “Bir avuç azınlık” kavramıydı.

Benim 15 yıl evvel “Azgın azınlık” diye tanım ettiğim ve o sırada çok tenkit aldığım bir kavram bugün toplumsal medya vandallarının yüzünden geniş kabul gören bir kavram haline geldi.


Kendini bu ülkenin sahibi gören bir avuç azınlık artık beyaz Türkler değil

Muhalefetsiz demokraside iktidarın da yanıt vermesi gereken en kıymetli mevzu işte o:

“Bugün kendini bu ülkenin sahibi gören bir avuç azınlık kimdir?”

Lütfen artık en kolay yolu seçip “Beyaz Türkler” kilişesine sığınmayalım. O Beyaz Türklerin bir kısmı artık kendini “Öz yurdunda parya” hissedenler sınıfında hissediyor.

Kendini ülkenin sahibi gören yeni bir “Bir avuç azınlık” var artık.

O yeni  bir avuç azınlık, aldığı yüzde küsur oyla “Ebrar’ı ulusal kadrodan ihraç edin” deme hakkını kendinde gören vicdansız Twitter zorbasıdır. 

Bu azınlık ister gördüğü her başörtülünün üzerine saldıran vicdansız olsun, ister yaşadığı kasabada, kentte, kendini, ulusal hassasiyet denen şeyin ahlak zaptiyesi ilan  edip, konserleri, şenlikleri iptal etme cüretini ve hakkını kendinde gören bir avuç fanatiktir.

Ve olağan ki bu bir avuç fanatiğe teslim olan vali, kaymakam, belediye lideridir.

Muhalefetsiz demokrasi periyodu Türkmenbaşı rejimi ile mi bitecek?

Kendi hisseme Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın atacağı adımları umutla ve optimistlikle bekliyorum.

Özellikle, Osman Kavala ve Selahattin Demirtaş’ yapılan bu zulmü  bitirmesini umud ediyorum.

Tarihimizde birinci sefer 5 yıllık bir muhalefetsiz devir yaşayacağız.

Bu periyot, Asya’daki Türk cumhuriyetlerinde gördüğümüz  bir “Türkmenbaşı rejimine” mi dönüşecek;

Yoksa Cumhurbaşkanı Erdoğan, yaptığı büyük altyapı yatırımlarını, Türkiye’yi milletlerarası arenada oturttuğu güçlü yeri, bütün vatandaşları kucaklayan, adil ve  yepyeni bir “Grande Finale” ile tarihi bir mirasa mı çevirecek…

Ülkenin yeni “kimsesizlerinin kimsesizi”ne kim sahip çıkacak

Umud edelim ikincisi olsun…

Yoksa bu ülkede ikinci bir umut kaynağımız yok…

Türkiye’nin yüzde 48’i bugün “Kimsesizlerin kimsesi” durumunda…

Ona sahip çıkacak, inanç verecek yeni bir siyasi anlayışın ortaya çıkışına kadar durum bu.


Ertuğrul Özkök’ün "Zamanın Ruhu" başlığıyla "Newsletter" formatında paylaştığı yazısı.