AIDS Günü’nde sanat!

Adını, Cyrée Jarelle Johnson’ın Black Futures kitabında geçen bir tabirden alan Tanıdığım Herkes Hasta seçkisi, toplumun uydurma bir sağlık-hastalık ikilemi aracılığıyla engelli ve hastaları nasıl dışladığını inceliyor. Engelliliği normun bir istisnası değil, ortak bir tecrübe olarak görmeye davet eden program, HIV, COVID, akıl sıhhati ve yaşlanmayı kapsayan bir dizi temaya dikkat çekiyor.

NASCIMENTO’NUN HİKÂYESİ

Seçkinin birinci sineması Kalp Üfürümleri, COVID salgını sırasında, doğuştan gelen bir mahzur ve HIV ile yaşamanın tecrübesini aktaran Dean isimli genç adamla direktör Dorothy Cheung ortasında geçen şiirsel diyalogdan oluşuyor. Hiura Fernandes’in AID$’li Çocuk görüntüsü, 1990 yılında HIV ile doğan Brezilyalı aktivist ve sanatçı Lili Nascimento’nun öyküsünü anlatıyor. Sanatçı Beau Gomez, Benim Yaptığım Yatak’ta, yatağı bir hastalık ya da izolasyon alanı olmanın ötesinde bir teselli ve hareketlilik yeri olarak sunuyor. San Francisco Körfez Bölgesi sanatkarı Ananias, Dolissa Medina ile birlikte yönettiği Yaşlı Adam/Hasta Adam/Haykırış görüntüsünde, doğduğu kent Michoacán’a mahsus Danza de los Viejitos’u (Yaşlı Adamların Dansı) icra ederken hareketlerini maneviyat, HIV’e bağlı uzun periyodik maniler ve dünyada bir yer arayışı merceğinden yorumluyor. Seçkinin son görüntüsü Işığı Yitirmek ise bir enfeksiyon nedeniyle görme yetisini kaybetmiş uzun müddetli AIDS hastası, sanatçı Kurt Weston’ın bu dünyada kalmak için verdiği acı savaşı anlatan deneysel bir otoportreyi izleyiciyle buluşturuyor.