Fehmi Koru: İktidar veya muhalefet destekçisi medya bizim bu günlerimizin gerçeği, iyi bir şey mi bu?

Fehmi Koru*

Eskiden, AK Parti öncesinde, medyanın büyük çoğunluğu siyasi eğilim olarak CHP’ye yakındı. Birebir devirlerde çoklukla ‘sağ’ olarak tanımlanan partiler iktidarda bulunur, onlara muhalefeti CHP ile birlikte kendilerini ‘merkez medya’ olarak tanımlayan gazeteler ile TV kanalları gerçekleştirirdi.

Daha eskilerde CHP’nin resmi bir yayın organı vardı –Ulus gazetesi- lakin sonraki yıllarda mali açıdan kendisine yük olan bu gazeteyi gözden çıkardı CHP…

Ne de olsa ‘merkez medya’ diye ünlenenler Ulus’un bile beceremediği kadar iktidarı yıpratmada etkiliydiler.

ANAP’ın başında ve başbakanken, akabinde cumhurbaşkanı olduğunda, Turgut Özal’ın medyadan neler çektiğini o yılları yakından izleyenler bilir.

Bugün durum oldukça değişik; medyada iktidar daha güçlü. ‘Merkez medya’ diye bilinenlerin, 20 yıllık müddet içerisinde, evvel sahipleri değişti, akabinde da iktidara bakışları…

Vaktiyle ‘merkez medya’ yayın organları içerisinde ön planda görünen gazeteci ve muharrirler ya tasfiye oldular ya da kendilerini vakte uydurdular.

CHP’nin destekçisi medya bugün yok mu? Var olağan; lakin hem artık ‘merkez’ denilebilecek durumda değil hem de eski gücü yok. Sayıları da hudutlu.

Yine de o medyada yer alan, yazılarıyla ve yorumlarıyla onlara katkıda bulunanlar, muhalefet misyonlarını ziyadesiyle yerine getiriyorlar. Telaffuzları, geçmişin kendini ‘merkez’ olarak tanımlamış CHP’ye yakın muhalif medyasından alışkın olduğumuz yaklaşımları ziyadesiyle andırıyor.

İktidarda bulunan parti ile ortağına -AK Parti ile MHP’ye- şiddetle muhalefet ediyor o medya. Bununla da kalmıyor, iktidarda bulunmayan ancak genel manada ‘sağ’ sayılan muhalif partilerden de -Saadet, DEVA ve Gelecek partilerinden- tenkit oklarını esirgemiyorlar.

Bu girişi yapmamın sebebi, medyadaki bu eski damarla ilgisi olmayan müellif ve yorumcuların halini gündeme taşımak. Onların CHP ile tıpkı çizgide saf tutan medyanın müellif ve yorumcularından ayrıldıklarını görüyorum ve bunu dikkatlere sunmak istiyorum.

Ülkemizin en eski partisi CHP şu günlerde 100 yaşına girdi. Bir 9 Eylül günü (1923) kurulmuştu CHP ve bu 9 Eylül onun 100. yıldönümü. Bu türlü olunca da CHP’nin yazı ve yorumlara husus edinilmesi beklenirdi.

Dikkatli okurlar benim iki gün evvel ‘CHP 100 yaşında’ yazımı hatırlayacaktır. Dün baktım, muhafazakar kimlikli -karşıdan bakanların ‘sağ’ diye tanımladıkları- iki muharrir da köşelerine CHP’yi konuk etmiş.

Kendimi değerlendirmem yanlışsız olmayabilir ancak onların yazdıkları CHP üzerine yazıları bu manada ele alabilirim.

Her iki muharrir da CHP ile şahsî olarak yakınlık kurulamayacak kadar farklı görüşteler. Bu türlü bilindikleri için de, CHP’ye yakın kalemlerin her fırsatta ‘sağ’ yahut ‘muhafazakar’ siyasilere dair yazıp çizdikleri akılda tutulduğunda, onların CHP ile ilgili yazılarının da CHP’lileri rencide etmesi beklenebilir.

Fakat hiç de o denli değil. Hatta tam aksine, CHP’nin tarihi ehemmiyetini vurgulayan, günümüzde de oynadığı ve oynayabileceği olumlu rollerin altını çizen, daha nasıl tesirli olabileceği konusunda yol gösteren yazılar bunlar.

CHP’li mi oluyoruz bu türlü davranınca? Elbette hayır.

Kendilerini muhafazakar tanımlayan ve buldukları her fırsatta -neredeyse her gün- CHP’yi hırpalama gayeli haber ve yazılarla okur önüne çıkan medya içerisinden isimler yok mu?

Bu soruya keşke “Yok” karşılığını verebilseydim. Meğer vaktiyle ‘merkez medya’ sıfatıyla anılan gazete ve televizyonlarda artık yazıp yorumlar yapanlar, geçmişte yeniden tıpkı gazetelerde yazan ve kanallarda yorum yapanlar üzere medyada saf tutuyorlar.

İktidara karşı değil tuttukları saf, muhalefete karşı.

Geçmişte ‘merkez medya’ iktidarların iflahını kesme vazifesinin sahibi görünürken, şimdinin ‘merkez medyası’ ise muhalefete aman vermemeyle vazifeli.

Roller değişmiş görünüyor ancak aslında eldeki metin birebir.

Konum 100. yıldönümü vesilesiyle CHP olsa bile, benzeri bir kıymetlendirme iktidar partileri için de yapılabilir.

İktidarın prestijine sahip gazeteler-kanallar ile onların bünyesinde bulunan muharrirler ve yorumcular her yapılana sahip çıkma gereksinimi duydukları için, keskin dönemeçlerde okurlarını şaşırtıyorlar.

Faiz ve nass üzerine dün yazdıkları ile bugün uygulanan siyasetler birbirine taban tabana zıt.

Ne oluyor, bütün bu hay huy içerisinde medya güvenilirliğini yitiriyor.

Medya içerisinde yahut etrafında yer alanlar bu gerçeğin farkında değiller mi?

Galiba değiller.

Farkına vardıklarında iş işten geçmiş olabilir.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.