Fehmi Koru: Erdoğan ile Akşener | Eş zamanlı paralel hayatlarla siyaset çizgileri günümüze kadar ulaşıyor

Fehmi Koru*

Her ikisinin de geçmişlerini ve siyasi hayatlarını düzgün bildiğim halde, üşenmeyip Tayyip Erdoğan ile Meral Akşener hakkında sağlam bilgiler edinebileceğim bir kaynağa başvurdum.

Oradan biliyorum: Erdoğan ile Akşener’in hayatları birçok noktada paralel geçmiş.

Aynı kuşağın çocukları bir kez: Erdoğan 1954, Akşener 1956 doğumlu.

Siyasi hayattaki varlıkları en geniş biçimde 1994 yılında duyuluyor. O yıl Erdoğan Refah Partisi’nden İstanbul belediye başkanlığına, Akşener ise Hakikat Yol Partisi’nden İzmit belediye başkanlığına aday oluyor. Erdoğan seçimi kazanıyor, Akşener kaybediyor.

İstanbul’a belediye lideri olan Erdoğan misyonunu sürdürürken, Akşener sonraki yıl -1995’te- yapılan seçime DYP listesinden katılıp Kocaeli milletvekili oluyor. O seçimde sandıktan birinci parti olarak çıkan Refah Partisi’nin başkanı Necmettin Erbakan’ın kurduğu Refahyol hükümetinde içişleri bakanlığı misyonunu üstleniyor. 

Biri belediye lideri, başkası içişleri bakanı…

Onlar bu görevlerdeyken askerler siyasete müdahale ediyorlar ve 28 Şubat süreci (1997) her ikisini de koltuğundan ediyor.

Erdoğan’ın siyasette yeni arayışlara girdiği sonraki periyotta, Akşener de misal bir arayış içerisinde. Erdoğan cezaevine giriyor ve siyasi yasaklı hale geliyor. Akşener de DYP’den istifa ediyor (4 Temmuz 2001). Her ikisi kurulacak yeni bir partide buluşacak gibiler. Parti’nin kuruluş çalışmalarının yüklü olarak yürütüldüğü Ankara’da, çalışmaların başındaki Abdullah Gül’ün Politik Araştırmalar Merkezi’nin (PAM) müdavimleri ortasında Akşener de var.

Akşener, Erdoğan ve Gül’ün davetiyle toplanacak kurucularla buluşmak üzere Afyon’a da gidiyor.

Ne oluyorsa oluyor, Akşener, kurucular ortasında yer almıyor. Afyon’dan ayrılıyor.

İkna faaliyetleri muvaffakiyete ulaşsaydı AK Partili olacak Akşener, oradan ayrılınca MHP’nin kapısını çalıyor ve üç hilalli rozeti takıyor. DYP üyesi olarak girdiği TBMM’de bir devir hariç -22. Dönem- 20. devirle 25. periyotlar ortasında milletvekili olarak yer alıyor.     

Erdoğan da kurulduktan sonra girdiği birinci seçimde -3 Kasım 2002- partisi iktidara ulaşınca genel başkanlığı sürdürüyor, lakin kendisine siyasi yasak konulduğu için milletvekili olamıyor ve başbakanlığı üstlenemiyor.

AK Parti’nin birinci başbakanı Abdullah Gül, CHP’nin o zamanki genel lideri Deniz Baykal’ın da takviyesiyle, Erdoğan’ın Meclis’e girmesini sağlıyor ve başbakanlığı ona devrediyor.

Meral Akşener MHP’deyken, 1994’te Tayyip Erdoğan’ın halk oyuyla lider seçildiği İstanbul belediye başkanlığına on yıl sonra -2004’te- MHP’den aday oluyor, lakin seçilemiyor. Bir sonraki seçimde -2007- MHP’den milletvekili seçiliyor ve TBMM lider vekili vazifesine getiriliyor.

Yine ne oluyorsa oluyor ve kongresinde Devlet Bahçeli’nin karşısına aday olarak çıkmaya hazırlandığı MHP’den ihraç ediliyor Akşener. Zorla topladığı kongre mahkeme kararıyla iptal edildiği üzere, Akşener’in ihraç kararının iptali için açtığı dava da mahkeme tarafından red ediliyor.

MHP içinde başlattığı süreç akamete uğramasaydı, 2016 yılında AK Parti’nin ve Erdoğan’ın karşısına MHP genel lideri olarak Akşener çıkacaktı.

Paralel hayatlar dediğim bu işte.

2016’da MHP liderliği niyeti hayata geçmiyor, lakin iki yıl sonra, Akşener’i kurduğu YETERLİ Parti’nin genel lideri olarak görüyoruz.

Erdoğan ile bir hususta -parti genel başkanlığı konusunda- gecikmeli de olsa eşit hale geliyor Akşener…

Cumhurbaşkanı olması da gerekiyor olmalı ki, birkaç ay evvel partisinin genel seçime katılabilmesi için 15 CHP milletvekilini partisine ödünç veren Kemal Kılıçdaroğlu’nun ‘kazanacak aday’ bulma gayeli uğraşlarını boşa çıkartmayı da göze alarak, 2018 yılında yapılan cumhurbaşkanlığı seçiminde, kendi adaylık teşebbüsünü başlatıyor. 100 bin imza toplayarak aday olmaya hak kazanıyor da…

Seçilebileceği teziyle girdiği seçimde seçilemiyor lakin, alabildiği oy %7.29’da kalıyor…

Tayyip Erdoğan kazanıyor o seçimi…

Büyük çapta onun sayesinde…

Paralellik burada bitiyor mu?

Herhalde bitmiyor. Fakat bütün bu süreç boyunca siyasi rakip seçtiği Tayyip Erdoğan da kendisini tanımış oluyor ve onun siyasi hayattaki varlığını sonraki başarılarında da daima kullanıyor.

Kendisi bu durumun farkında mıdır bilemem, ancak Tayyip Erdoğan siyasi hayatta Meral Akşener’in bulunmasından memnun…

En azından bu iki politiğin 1994 yılından günümüze uzanan hayat çizgileri bana bunu düşündürüyor.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.